Tak, ten rok był udany. Choć nie zaczął się najlepiej, bo na początku 2013 miałam krwawienia i bardzo bałam sie o Olafa(urodził się cały i zdrowy :)) to zakończył się wspaniale. Poźniej w lipcu jeden szpital, a od 22 lipca pobyt na jednej sali z Patrycją i nietoperzowe przygody, dające mi syna 05.08 🙂

Julia jest moim spełnionym marzeniem ale wszystkie emocje i uczucia związane z Jej pojawieniem się na świecie przerosły moje najśmielsze oczekiwania. Każdego dnia kocham ją mocniej i mocniej.

Również uważam, że pojawienie się dziecka zmienia wszystko! Zawsze byłam ekstrawertyczką jednak Synek Leon nauczył mnie pokory, cierpliwości i… wyrozumiałości dla samej siebie. Zawsze wymagałam od siebie bardzo wiele- dzisiaj jeżeli chodzi o Leosia dalej tak jest, jednak wreszcie potrafię ustalać priorytety- jest to łatwe gdyż teraz mam tylko jeden- Leosia 🙂 2 grudnia 2012 zaszłam w ciążę, w lutym już byłam na zwolnieniu i musiałam przekazać masę obowiązków w pracy- praktycznie dwa razy ;); w kwietniu pobyt w szpitalu; w czerwcu generalny remont domu; 2 lipca obrona tytułu mgr (udało się ;)) a od 19 lipca w szpitalu ze skurczami co 6 minut do 5 sierpnia i na świat przyszedł Leonek w 37 tc 🙂 I od tej pory nie liczy się nikt i nic innego 🙂 Tak więc rok intensywny i baaaaardzo szczęśliwy 🙂 Pozdrawiam!